منتقدان و اصحاب نقد  در بحث و گفتگو بايد بياموزند  صرفا نظرها و ديدگاهها را نقد و ارزيابي و سنجش كنند نه صاحبان نظر و ديدگاه را . زيرا در غير اين صورت با محكوم شدن يك نظر صاحب نظر هم محاكمه خواهد شد . صاحب نظران نيز بايد بياموزند بين خود و عقيده و باور خود فاصله اي ايجاد كنند تا با نقد نظرشان احساس حقارت و تخفيف نكنند . عقايد هر چند بخشي از وجود ماست اما همه وجود ما نيست . اگر منتقدان و صاحب نظران به اين دو شرط ملتزم باشند مقدمه گفتگو فراهم خواهد شد.

پي نوشت : دوستان عزيز در تحمل يكديگر بايد مداوم تمرين كنيم