گزیده اخلاق ناصری خواجه نصیر الدین توسی را می خواندم نکته جالبی توجهم را جلب کرد خواجه برای واژه ترجمه عبارت ((تبدیل کسوت الفاظ )) را بکار برده است انجا که ماجرای تالیف اخلاق ناصری را شرح می دهد و اینکه اول قرار بوده کتاب الطهاره یا تهذیب الاخلاق ابن مسکویه را از تازی به پارسی ترجمه کند و باقی ماجرا . اساسا اخلاق ناصری مملو است از واژگان قریب و عجیب و مهجور و اتفاقا یکی از جاذبه های آن برای من همین واژگان است که ذهن ارتجالی را مبتهج می کند . برای نمونه به چند مورد توجه کنید:

وقیعت به معنای غیبت   اقتراح به معنای پیشنهاد  عمیم به معنای همگانی  خوض به معنای شروع کردن تزییف به معنای باطل دانستن  تدسیه به معنای پنهان کردن  یا خیبت به معنای ناکامی .