در۲ هفته اخیر بحث گفتگوی روز شنبه ها درباره فرایند شکل گیری وگسترش ایین های عاشورایی درایران بود . بحث بسیار جالبی به نظر می اید . اقایان دکتر محمد جعفری هرندی
، دکتر قاسم پور حسن
و دکتر ابوالفضل شکوری.jpg)
دراین ۲ جلسه بحثهای بسیار جالبی ومهمی مطرح کردند. که شاید مهمترین انها عبارتند از :
۱- ایین های اصیل عاشورایی شامل زیارت ؛ مرثیه و نوحه بر حسین است ۲- سوگواری بر حسین ازهمان سال ۶۱ هجری وازسوی حضرت زینب و حضرت سجاد اغاز شد و تا ۳۰۰ سال بعد جسته وگریخته استمرار یافت . ۳- در زمان ال بویه ودیلمیان عزای حسین مجددا رونق یافت ودرسال ۳۵۲هجری برای نخستین بار دسته جمعی و رسمی شد ۴- عزاداری برای حسین درکنار عید غدیر و عبارت حی علی خیر عمل سه پرچم هویت شیعه هستند ۵- دوره حومت سربداران در نیمه فرن هشتم مقطع دیگری است که سوگ برامام حسین علیه السلام رونق می گیرد . ۶- مقطع مهم بعدی دوره صفویه است که تغییرات زیادی در عزاداری های محرم رخ می نمایدبا کمی تحریفات . ۷- ساختن تکایا و منبر رفتن روحانیان و مساله موقوفات ازجمله تغییرات اساسی عزاداریهای محرم دردوره صفویه است .
قرارشد درهفته اینده درباره پیامدهای سیاسی محرم وعاشورا بیشتر صحبت کنیم .
مستفیذ می شدم وازخواندن قلم دکتر شهیدی 
روانشناس ومدیر شبکه ۴ سیما دروبلاگ خود مقاله ای نوشته درخصوص ۶۰ قدم برای ارامش . این مقاله را 
که کارشناس ارشد روابط بین الملل است که این واژه را به شیوایی وبسیار مختصر توضیح داده است . یادداشت ایشان را 
امروز پیش ازظهر دفتر اقای محتشمی پور بودم . درباره فلسطین صحبت کردیم . اقای محتشمی پور که درحال حاضر دبیرکل کنفرانس بین المللی قدس وحمایت ازمردم فلسطین را برعهده دارددرخصوص تاریخ این سرزمین اشراف کامل دارد . یک ساعت گفتگو با اقای محتشمی به اندازه دهها ساعت مطالعه درخصوص فلسطین شناخت ایجاد می کند . اقای محتشمی از۴۴سال پیش وارد مسائل فلسطین شده و۲ دست مبارکش را هم برای مبارزه با صهیونیست ها ازدست داده است .
با عنوان
ترور بی رحمانه خانم بوتو بسیار متاثر کننده بود. ایشان اززنان نوگرا وسیاستمداران عملگرای جهان اسلام بود که علی رغم اینکه درخانواده ای با نفوذ وثروتمند بزرگ شده بود ولی هیچ گاه برج عاج نشینی اختیار نکرد وهمواره برای افزایش قدرت پاکستان مبارزه کرد ودرنهایت سر دراین راه نهاد . انچه که بیشتر مایه تاسف است فاصله زیاد پاکستان با دموکراسی است . هنوز درپاکستان جابجایی قدرت خون الود است ومسالمت امیز نیست . ازاین نظر می توان مقایسه ای با ایران انجام دید . ایران وضع بهتری دارد . جابجایی قدرت درایران هرچند با مخاطراتی همراه است ولی خون الود نیست واین خود مرحله ای ازپیشرفت است . موضوع برنامه امشب را پیامدهای ترور بوتو قرار دادم وامیدوارم با استقبال مواجه شود ..jpg)
.jpg)
یژه به هموطنان مسیحی وارمنی . دوستان قدیمی که نمی دانم کجا هستند. نآرنه ومائیس همسایگان خیابان جلفا واقای زاکاریان همکار خبری دربرون مرزی .خدا رحمت کنه اقای ساموئل خاچیکیان رو که همسایه ما بود هرروز صبح توصف نونوایی می دیدمش .یک دفعه یاد او افتادم .دردراج شرقی زندگی می کرد.کریسمس مبارک 
نقل است که شيخ نما ز همی کرد.آ واز ميشنود که:''هان ابوالحسن!خواهی آنچه از تو ميدانم با خلق گو و رسوا يت سا زم تا سنگسا رت کنند؟"شيخ گفت:''ای با ر خدا يا !خوا هی آنچه از رحمت تو ميدا نم و از کرم تو ميبينم با خلق گويم تا ديگر هيچ کس سجودت نکند؟؟!''آوا ز آمد:''نه از تو نه از من!!''
بحث می کردیم وبیشتر بحث درباره سرمایه های ۴ گانه ای بود که بوردیو درباره انها صحبت می کند . یعنی سرمایه اقتصادی ؛ فرهنگی ؛ اجتماعی وسمبلیک . به این فکر می کردم ای کاش ایران جامعه ای انقدر انسانی بود که سرمایه های فرهنگی واجتماعی قابل تبدیل به سرمایه اقتصادی بودند. ولی متاسفانه اینگونه نیست درحالی که سرمایه اقتصادی راحت تر به سرمایه فرهنگی یا اجتماعی تبدیل می شود . بهر حال بحث بسیار جالب ومهمی است . 
